Tarihte bir ilk. Bir yıl içinde susuz kalacaklar

Teksas eyaletindeki Corpus Christi, modern dönemde su kaynaklarını tüketme riskiyle karşı karşıya kalan ilk büyük Amerikan şehirlerinden biri olabilir.

Yaklaşık 300 bin kişinin yaşadığı kentte uzun yıllardır devam eden su sıkıntısı, son dönemde artan sanayi yatırımları ve kuraklığın etkisiyle kritik seviyeye ulaştı.

Uzmanlar, kentin depolardaki mevcut su rezervlerinin yalnızca bir yıl yetecek düzeyde olduğunu ifade ediyor.

Kentteki su krizinin en önemli nedenlerinden biri, hızla artan sanayi yatırımları olarak gösteriliyor.

2022 yılında faaliyete geçen bir petrokimya tesisi, yalnızca soğutma amacıyla her gün Corpus Christi'deki tüm hanelerin toplam tüketimine yakın miktarda su kullanıyor.

Sanayi tesislerinin artan su ihtiyacı, zaten sınırlı olan kaynaklar üzerindeki baskıyı daha da artırdı.

İklim değişikliğinin etkisiyle Teksas son yıllarda tarihinin en şiddetli kuraklık dönemlerinden bazılarını yaşadı.

2026 yılında görülen yağışlar rezervlerde kısmi toparlanma sağlasa da barajlardaki su seviyeleri kritik eşiğin altında bulunuyor. Uzmanlara göre mevcut tablo, kentin su güvenliği açısından büyük risk taşıyor.

Yetkililerin çözüm olarak planladığı deniz suyunu arıtma tesisi ise henüz hayata geçirilemedi. Yaklaşık 6 milyar dolar maliyete sahip projenin tamamlanması halinde, ABD'nin en büyük deniz suyu arıtma tesisi olması bekleniyor.

Kent yönetimi, derin yeraltı suyu kuyularını devreye alarak günlük yaklaşık 45 milyon litre su sağlamaya başladı. Bunun yanında arıtılmış atık suyun sanayi tesislerinde soğutma amacıyla kullanılması için de çalışmalar yürütülüyor.

Ancak uzmanlar, bu yöntemlerin de uzun vadede kuraklıktan etkilenebileceğini vurguluyor.

Corpus Christi'de vatandaşlar, Ağustos 2024'ten bu yana bahçe sulama ve araç yıkama gibi su kullanımına yönelik çeşitli kısıtlamalarla karşı karşıya. 

Olası acil durum senaryoları arasında günün belirli saatlerinde su verilmesi, yani dönüşümlü su kesintileri uygulanması da bulunuyor. Uzmanlar, böyle bir durumda sanayi tesislerinin faaliyetlerini durdurmak zorunda kalabileceğini, bunun da ekonomi ve istihdam üzerinde ciddi sonuçlar doğurabileceğini belirtiyor.